ดาวหาง ส่วนหนึ่งของอวกาศที่สวยงาม

การก่อกำเนิดระบบสุริยะนอกจากจะกำเนิดดาวเคราะห์ต่างๆแล้วยังเป็นการกำเนิดเศษซากจากจักรวาลที่สวยงาม ดาวหาง คือส่วนหนึ่งของระบบสุริยะเป็นวัตถุที่ปรากฏการณ์โคจรรอบดวงอาทิตย์เหมือนกับดาวเคราะห์ ดาวหางเชื่อว่าถือกำเนิดจากการระเบิดครั้งใหญ่ที่ก่อกำเนิดดาวเคราะห์ และ ดาวเคราะห์น้อย ดาวหางคือส่วนหนึ่งที่มีลักษณะพิเศษคือสามารถเกิดการระเหิดของแก๊สในตัวเองและปล่อยฝุ่นออกมา ฝุ่นที่ปล่อยออกมานั้นจะเป็นหางทอดยาวหลายล้านกิโลเมตร ดาวหางมีลักษณะคล้ายกับดาวเคราะห์น้อยมีลักษณะไม่คงที่และรูปร่างที่แตกต่างกันออกไป ดาวหางมีคาบการโคจรที่มีลักษณะเป็นวงรีมีระยะการโคจรตั้งแต่สั้นจนถึงยาวนานหลายปี บางดวงอาจโคจรให้โลกเห็นเกือบพันปีเลยทีเดียว ดาวหางแบบนี้เรียกว่า ดาวหางคาบยาว

ในปี 2009 มีการรายงานค้นพบดาวหางแล้วกว่า 3,648 ดวง ส่วนใหญ่จะเป็นดาวหางคาบสั้นและมีขนาดไม่ใหญ่มาก สำหรับดาวหางคาบยาวนั้นมาจากบริเวณกลุ่มเมฆออร์ต ซึ่งมีขนาดใหญ่มากและมีคาบโคจรที่ยาว นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ายังมีดาวหางที่ยังไม่ถูกค้นพบอีกกว่าล้านดวง ซึ่งอยู่บริเวณกลุ่มเมฆออร์ต และแถบไคเปอร์ ดาวหางประกอบด้วย 3 ส่วน คือ นิวเคลียส โคม่า และ หาง ส่วนแรกคือ นิวเคลียส เป็นใจกลางซึ่งมีลักษณะเป็นของแข็งประกอบด้วยหินและน้ำแข็ง มีขนาดตั้งแต่ 0.5 ถึง 100 กิโลเมตร ส่วนที่สอง คือ โคม่า เป็นส่วนของแก๊สระเหยออกมาจากนิวเคลียสเมื่อโคจรใกล้ดวงอาทิตย์ซึ่งจะมีขนาดตั้งแต่ 10 ถึง ล้านกิโลเมตร และสุดท้ายคือ หาง เป็นส่วนที่ประกอบด้วยก๊าซและฝุ่นที่ระเหยออกมาจากนิวเคลียสซึ่งมีความยาวตั้งแต่ 100 – 10 ล้านกิโลเมตร